بافران

گفتاری درباره قدرت چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387 21:43

حقيقت آن است که تنها تفاوتي که بين اين طرف ميز و آن طرف ميز وجود دارد نوع نگاه و برخورد ديگران با شخص است، رفتار افراد با شخصي که مسئوليتي را دارا است آنقدر متفاوت از دوره پيش از آن وآنقدر براي شخص شيرين خواهد بود که در اغلب اوقات شخص فراموش مي کند که اين احترامات ،همه به علت جايگاه وي و نه به دليل شخصيت اوست وبا از دست دادن آن جايگاه چنان رفتارها عوض مي شوند که شخص با درک اين تفاوت براي باز رسيدن به قدرت از هيچ تلاشي فروگذار نخواهد کرد (جهت مطالعه مطلب کامل بر روی ادامه مطلب کلیک کنید)
ادامه مطلب

نوشته شده توسط محمدرضا عرب بافرانی | لینک ثابت |

عدالت و علی(ع) سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386 14:37

رالز معتقد است توزيع منابع و خيرات نبايد تحت تاثير عواملي قرار گيرد كه از نظر اخلاقي غيرارادي قلمداد مي‌شود. مانند توانايي‌ها و استعدادهاي بدني و ذهني خدادادي مگر آنكه اين نابرابري به اقتضاي اصل تمايز براي اقشار كمتر بهره‌مند منافعي را به دنبال داشته باشد. در حاليكه در عدالت حق محور و شايسته‌گراي علي (ع) همانطور كه در بحث علل غايي بيان شد، توانايي‌هاي بالفعل شده افراد براي آنان حق و شايستگي ايجاد مي‌كند؛ زيرا كه هر استعداد در انسان به حق بالقوه‌اي در جهان منتهي مي‌شود. در ضمن لازم به ذكر است كه عدالت در نگاه حضرت مانند نظريه جان رالز يك سياست گزينشي و شيوه انتخابي نيست تا در ارزيابي خط‌مشي‌ها اولويت يافته باشد.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط محمدرضا عرب بافرانی | لینک ثابت |

زندگینامه شهید سید مرتضی آوینی سه شنبه دوازدهم تیر 1386 13:46

حقیر دارای فوق لیسانس معماری از دانشکده‌ی هنرهای زیبا هستم اما کاری را که اکنون انجام می‌دهم نباید به تحصیلاتم مربوط دانست حقیر هرچه آموخته‌ام از خارج دانشگاه است بنده با یقین کامل می‌گویم که تخصص حقیقی در سایه‌ی تعهد اسلامی به دست می‌آید و لاغیر قبل از انقلاب بنده فیلم نمی‌ساخته‌ام اگرچه با سینما آشنایی داشته‌ام. اشتغال اساسی حقیر قبل از انقلاب در ادبیات بوده است... با شروع انقلاب تمام نوشته‌های خویش را - اعم از تراوشات فلسفی، داستان‌های کوتاه، اشعار و... - در چند گونی ریختم و سوزاندم و تصمیم گرفتم که دیگر چیزی که "حدیث نفس" باشد ننویسم و دیگر از "خودم" سخنی به میان نیاورم... سعی کردم که "خودم" را از میان بردارم تا هرچه هست خدا باشد، و خدا را شکر بر این تصمیم وفادار مانده‌ام. البته آن چه که انسان می‌نویسد همیشه تراوشات درونی خود اوست همه‌ی هنرها این چنین هستند کسی هم که فیلم می‌سازد اثر تراوشات درونی خود اوست اما اگر انسان خود را در خدا فانی کند، آن‌گاه این خداست که در آثار او جلوه‌گر می‌شود حقیر این چنین ادعایی ندارم ولی سعیم بر این بوده است."
ادامه مطلب

نوشته شده توسط محمدرضا عرب بافرانی | لینک ثابت |